الهه ناز

(بدون عنوان)

الهه بيون — Tue, 21 Aug 2007 18:06:00 GMT

حسي شبيه تولد:

سرم پايين بود . نگاهش رو احساس کردم سرم رو بالا آوردم . ديدم داره نگاهم مي کنه

اولش خجالت کشيدم دوباره سرم رو انداختم پايين ولي ... ولي دلم طاقت نياورد

توي نگاهش يه چيزي بود که قبلا نديده بودم

نگاهش شفاف بود از ته دلش بود

تو چشماش مي خوندم که داره با دلش نگاهم مي کنه

دوباره نگاهش کردم .... چقدر منتظر اين نگاه بودم..... نگاهش داشت مي گفت : دوستت دارم

دستم رو گرفت ....

خدا دستانم را تنها نگذاشت

(بدون عنوان)

الهه بيون — Tue, 21 Aug 2007 17:58:00 GMT

اگر تنهاي تنهام

اگر بي رنگ بي رنگم

اگر عاشق ترين پروانه دشتم

تو شمعم باش و باور کن که مي مانم

تو ماهم باش و بنگر

چگونه جان به خاکت مي سپارم

بيا بنشين و با من باش

بيا باز از نو جان بگيريم

بيا تا اوج با هم پر بگيريم

(بدون عنوان)

الهه بيون — Tue, 21 Aug 2007 17:49:00 GMT

اِي خدا

به پای اين پيمان
اگر ندادم جان مرا فنا كن
رميده جان و دل شكسته
منم به پای تو نشسته
منم به ماتم جدايی
نشسته نا اميد و خسته
شكسته ای دل مرا به من بگو چرا چرابه سنگ غمها
زدام حسرت كجا گريزم
كه همچو مرغی شكسته بالم
نمی توانم سخن نگويم
اگر بپرسد كسی زحالم
فلك به سنگ كينه ها
شكسته قامت مرا
مگرچه كرده ام خدايا ؟
شكسته سر شكسته پا
زيار اشنا جدا
كنون كجا روم خدايا ؟

ای کاش

الهه بيون — Tue, 21 Aug 2007 17:43:00 GMT

تو را براي تو دوست دارم و زندگي را براي نفس هاي تو
اي کاش مي توانستم باران باشم تا تمام غمهاي دلت را بشويم
اي کاش مي توانستم ابر باشم تا سايه باني از محبت برويت مي گسترانيدم
اي کاش مي توانستم اشک باشم تا هر گاه که آسمان چشمش ابري مي شد باريدن مي گرفت
اي کاش مي توانستم خنده باشم تا روي لبانت بنشينم و غنچه بسته لبانت را بگشايم
اي کاش مي توانستم يک پرنده باشم و پر مي گشودم و تا دور دست ها در کنار تو پرواز مي کردم
و اي کاش سايه بودم تا نزديک ترين کس به تو مي شدم...
آري اي کاش سايه بودم تا هميشه و همه جا همراه و همقدم با تو بودم

بگذار عاشق بمانم...

الهه بيون — Tue, 21 Aug 2007 17:38:00 GMT

اين لحظات زيباي عاشقي را از من نگير!

بگذار عاشق بمانم ، اين قلب عاشق را از من نگير!

دستهاي گرمت را از من جدا نکن ...

بگذار دوستت داشته باشم مرا در به در اين دنياي بي محبت نکن!

مي خواهم از عشق تو بميرم ...

بگذار بميرم مرا پشيمان از اين عاشق شدن نکن!

خيلي دوستت دارم ، اين کلام مقدس را باور کن ...

از ته دل دوستت دارم ، اين دل عاشقم را تنهايي در اين گرداب زندگي رها نکن!

مي خواهم در کنار تو باشم و با عشق تو زندگي کنم..

دل من عاشق تو هست ، مرا دلتنگ لحظه ديدار نکن!

دلم ميخواهد تنها براي من باشي و قلبت تنها براي من بتپد ...

قلب من براي تو ، اين قلب بي طاقتم را زير پاهايت له نکن...

اين لحظات زيباي عاشقي را از من نگير

بگذار در عشق تو بسوزم ، آب سرد بر روي آتش عشقم نريز!

مرا تنها نگذار و در سيلاب نااميدي رها نکن....

به خدا خيلي دوستت دارم ، مرا پشيمان از اين عاشق شدن نکن!

تا ابد با من بمان و مرا دوست داشته باش ، مثل آن سنگدلان با ما بي وفايي نکن!

ليلاي اين مجنون خسته و دلشکسته باش ، اين احساسات عاشقانه ام را پاره پاره نکن

(بدون عنوان)

الهه بيون — Tue, 21 Aug 2007 17:34:00 GMT

پیش از تو حتي آسمان در چشم من آبي نبود

حتي شب چشمان من اينگونه مهتابي نبود

تو آمدي احساس من شد آشنا با رنگ عشق

هر رويشي در شهر ما شد يك غزل آهنگ عشق

تو آمدي تا سايه ها بر روح شب پيكر دهند

آيينه ها از شوق تو بر شعر من باور دهند

پيش از تو حتي شبنمي از روح من ديدن نكرد

حتي نگاه خسته اي احساس بازيدن نكرد

تو امدي تا لهجه ها در شعر شب يكسان شود

هر واژه اي در چشم ما هم لهجه ي باران شود

مرگ

الهه بيون — Tue, 21 Aug 2007 17:29:00 GMT

وقتي كه خاكم مى كنند بهش بگيد پيشم نياد

بگيد كه رفت مسافرت بگيد شماره اى نداد

يه جور بگين كه آخرش از حرفاتون هول نكنه

طاقت ندارم ببينم به قبر من نگاه كنه

دونه به دونه عکسامو بردارید آتیش بزنید

هرچيكه خاطره دارم بريد وازبيخ بكنيد

نذاريد از اسم منم يه كلمه جا بمونه

نمى خوام هيچ وقت تنموتوى گورم بلرزونه

برو آتيش به قلب من نزن بذارنگاهت از يادم بره

بذار واسه هميشه قلب من شل بشه ومن كلى خاطره

برو نمى خوام ببينى خونه ى من خالي شده

همدم من به جاى تو ريگ هاى پوشالي شده

اونكه ميگفت ميمرد برات ديدي راست راسى مرد

رفتو همه خاطرشم به خاطرت برداشتو برد

بهش بگيد نشست به پات بهش بگيدنيومدى

بگين هنوز دوستت داره با اينكه قيدشو زدى

نشونی قبر منو بهش ندید خوب میدونم

میاد جای همیشگی سر قرار تو رودخونه

شب

الهه بيون — Tue, 21 Aug 2007 17:23:00 GMT

شب بود و خموش

چهره تاريکش دل من را لرزاند

و من افسرده کشيدم بر خود

بار اندوه غمي جان فرسا

دردم از آن عشق ديرين بود

غصه ام از او جدا ماندن

دردم از آن بود

غصه ام از او

اشک من غلتيد

جاي انگشتان تو بر صورتم پوسيد

دختري گرييد

پسري خنديد

و من آهسته درآغوش گرفتم دخترک را، دخترک ترسيد

از نگاهش خون مي باريد

مثل يک بچه آهو مي لرزيد

پسرک باز هم ديد و خنديد

گفتمش:

غصه ات از چيست دختر زيبا

گريه ات از کيست، با من بگو آن را

گفت:

غصه ام از فراغ او

گريه ام از خنده هاي او

ليک همچنان از عشق نافرجام مي ناليد

از درد دوري بر خودش سخت مي پيچيد

دخترک آن شب در آغوش من خوابيد

در درونش نور عشق و پاکي مي تابيد

با آن همه رنجش و آزار

اما هرگز در درونش خون نفرت نمي جوشيد

باز هم مثل هر شب

دخترک خواب پيوند با پسرک را ديد

باز هم پسرک بي اعتنا

در روياي آن شب مي رفت و مي خنديد

خورشيد صبح دگر بار،

بر آن سرزمين و مردمان تابيد

اما دخترک از خواب برنمي خيزيد

آري دخترک از اندوه تا به ابد خوابيد

پسرک بر جسدش حاضر شد و گرييد

او تا به ابد ناليد

دخترک آرام در خواب خوشش خنديد

(بدون عنوان)

الهه بيون — Thu, 12 Apr 2007 11:51:00 GMT

ديگر مرا به معجزه دعوت نمي كني

با من ز درد حادثه صحبت نمي كني

ديريست پشت پنجره ماندم كه رد شوي

اما تو مدتي ست اجابت نمي كني

قولي كه داده اي به من از ياد برده اي

گفتي ز باغ پنجره هجرت نمي كنی

بيمار عشق توست پرستوي روح من

از اين مريض خسته عيادت نمي كني

باشد برو ولي همه جا غرق عطر توست

گرچه تو هيچ خرج صداقت نمي كني

يكبار از مسير نگاهم عبور كن

آنقدر دور گشته كه فرصت نمي كني

(بدون عنوان)

الهه بيون — Thu, 12 Apr 2007 11:48:00 GMT

يه دختر كوري تو اين دنياي نامرد زندگي ميكرد .

اين دختره يه دوست پسري داشت كه عاشقه اون بود

.دختره هميشه مي گفت اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با اون مي موندم

يه روز يكي پيدا شد كه به اون دختر چشماشو بده.

وقتي كه دختره بينا شد ديد كه دوست پسرش كوره.

بهش گفت من ديگه تو رو نمي خوام برو.

پسره با ناراحتي رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و گفت :

مراقب چشماي من باش